osoba

Lu-que

Anamneza

Żyję w nieustannej anamnezie. Wydobywam się z zapomnienia pokoleń. Powstaję z własnej niepamięci. Nie pamiętam mojego credo. Nie chodzę w obecności hierarchii zasad. Nie mam przed oczami prawd wiary. Brakuje mi sił, by powtarzać oklepane na pamięć modlitwy. Jestem śmiertelnie znużony odtwarzaniem tych samych formuł. Grzęzną mi w gardle i umykają uwadze nic już nie […]

Lu-que

Sakrament

Rzeczy chcą być tutaj ostatecznym wcieleniem Osoby, najbardziej chwalebnym znakiem Jej obecności, najwznioślejszym Jej przedłużeniem. Ja jednak nie jestem już w stanie im wierzyć. Nie odnajduję się już wśród świętych i poświęconych przedmiotów. Nie przemawiają do mnie, ani ja do nich. Nie jesteśmy dla siebie. Teraz w obecności czegoś innego staję. Przed czymś innym się […]

Lu-que

Oblicze

Skoro jesteśmy przeznaczeni do życia, którym żyje się w wieczności, i jeśli prawdą jest, że odkrywamy się w obliczu innego, to nie odnajdziemy się nigdzie indziej, jak tylko w obliczu Tego, który jest w wieczności. W obliczu Tego, który nie ma miary odkryje się nasza wielkość. Nasza wolność przed Tym, którego nic nie zniewala. Nasza […]

Lu-que

Trzecia przestrzeń

„ – A czy miłość prawdziwa ma to w swojej istocie, że uporządkowanego i pięknego człowieka kocha się nie tracąc panowania nad sobę i nie sprzeniewierzając się Muzom ? – Nawet i bardzo.” Platon, Państwo 403 A „Ogarnęło mnie poczucie, że zawsze odtąd dla mojego szczęścia i mojego zbawienia (tak właśnie myślałam, choć słowo „zbawienie” […]

Lu-que

Druga przestrzeń

„Abyśmy się tego nauczyli i [...] naśladowali obiegi boskie, które są bezbłędne, i ustalali jakoś te obiegi błędne, które są w nas” Platon, Timaios 47 C „W epoce, w której dziesięcioro przykazań straciło swą bezwarunkową ważność w oczach wielu ludzi, człowiek musi być wyposażony w zdolność słuchania i przestrzegania dziesięciu tysięcy wymogów i przykazań ukrytych […]

Lu-que

Przestrzeń

                               „Ty mówisz, że ona [granica] ograbia, a ja na odwrót, że ona ocala.” Platon, Fileb 26 c “Jestestwa, którym przysługuje działanie i doznawanie, muszą mieć jedną naturę u  substratu.” Arystoteles, O powstawaniu i niszczeniu 322b16-19  „Człowiek stworzony na obraz Boga powinien posiadać wszystkie dobra swojego wzoru.” Św. Grzegorz z Nyssy, Traktat o stworzeniu człowieka I […]

aneta.maria

“Za co ja ciebie kocham, Moniko?”

Opis stworzenia człowieka w Księdze Rodzaju przypisuje istnienie pierwotnego zwrócenia się ku sobie mężczyzny i kobiety zamiarowi Stwórcy: nie jest dobrze, by mężczyzna był sam; (Adam o Ewie): ta dopiero jest ciałem z mego ciała i kością z moich kości. Ja nazwałabym to zwrócenie pragnieniem bycia kochanym z całego serca przez osobę płci przeciwnej, którą […]

Jarosław Dudycz

Dużo śpię i myślę o seksie

Powyższy tytuł jest – trudno powiedzieć, czy udaną, ale na pewno bardzo w moim przypadku szczerą – trawestacją frazy z wiersza Czesława Miłosza, która tak brzmi: Dużo śpię i czytam Tomasza z Akwinu. Podmiot liryczny bardzo ujmująco przyznaje się w tym utworze do swojego trybu życia i obnaża z ogromną gracją swoje teologiczne przemyślenia na […]